Το παιχνίδι της ζωής

Η ζωή ως παιχνίδι

Κάποιοι ζουν με φόβο και ανασφάλεια, σαν να βαδίζουν σε λεπτό πάγο, βλέπουν τη ζωή σαν πεδίο μάχης, και με την παραμικρή απόκλιση από τις προσδοκίες τους, νιώθουν αποτυχημένοι. Άλλοι, πριν καλά-καλά εξερευνήσουν τα αληθινά τους ενδιαφέροντα και τα δυνατά τους σημεία, επιλέγουν πρόωρα έναν κοινότοπο και ασφαλή δρόμο. Υπάρχουν και αυτοί που, κολλημένοι σε μια δουλειά που απεχθάνονται, ανίκανοι να αλλάξουν την κατάσταση, το μόνο που κάνουν είναι να παραπονιούνται. Άλλοι πάλι βυθίζονται ξανά και ξανά σε βάλτους συναισθημάτων, αδυνατώντας να βρουν διέξοδο. Και τέλος, υπάρχουν αυτοί που θυσιάζουν τα μακροπρόθεσμα οφέλη για βραχυπρόθεσμα κέρδη, με αποτέλεσμα να παίρνουν τη μία ατυχές απόφαση μετά την άλλη…

Γιατί να μην ξεφύγουμε από τα καθιερωμένα και να δούμε τη ζωή ως ένα τεράστιο διαδικτυακό παιχνίδι ρόλων (MMORPG), χωρίς τη δυνατότητα να φορτώσεις προηγούμενη αποθήκευση, και να το παίξουμε με την πιο σοβαρή στάση;


Οι μεταβαλλόμενοι αριθμοί στον τραπεζικό σου λογαριασμό είναι το νόμισμα του παιχνιδιού. Στην ιατρική σου εξέταση αναγράφεται η μπάρα της υγείας σου. Στα βιβλία και στο διαδίκτυο υπάρχουν οδηγοί παιχνιδιού για όλα. WikiHow είναι ο οδηγός για τους αρχάριους. Wikipedia είναι η εγκυκλοπαίδεια του παιχνιδιού. Στα βιβλία βρίσκεις προηγμένες τεχνικές για να ολοκληρώσεις το παιχνίδι. ……


Κάποιοι επιδιώκουν να συγκεντρώσουν το μέγιστο νόμισμα του παιχνιδιού, άλλοι να χαράξουν το όνομά τους στον πίνακα κατάταξης, άλλοι τον έρωτα και το να αγαπηθούν. Υπάρχουν αυτοί που διασχίζουν βουνά και θάλασσες για να δουν από κοντά κάθε γωνιά του κόσμου, αυτοί που θέλουν να αντιμετωπίσουν τις απόλυτες προκλήσεις για την αυτοπραγμάτωσή τους, και αυτοί που ανεβαίνουν γενναία στην κορυφή της γνώσης. Επίσης, υπάρχουν κι εκείνοι που ακολουθούν τα ένστικτα και τα ενδιαφέροντά τους, περιπλανώνται παντού, θέλοντας να δοκιμάσουν και να δουν τα πάντα. Άλλοι επιλέγουν να κάνουν σέρφινγκ στη θάλασσα, και κάποιοι απλώς θέλουν να ζήσουν ήσυχα σε μια γωνιά, νιώθοντας την αληθινή αξία της απλότητας…

Εσύ ποιος είσαι; Τι θέλεις; Ποιος είναι ο στόχος σου στο παιχνίδι; Ποιες είναι οι κύριες και ποιες οι δευτερεύουσες αποστολές σου; Και τι αν ζούμε μόνο μία φορά; Αν μπορούσες να ζήσεις δέκα ζωές, θα ζούσες ακόμα όπως ζεις τώρα;

Οι σύγχρονοι άνθρωποι είναι υπερβολικά αγχωμένοι· φαίνεται πως όλοι βλέπουν μόνο έναν δρόμο, αυτόν της «επιτυχίας». Πριν καν προλάβουν να νιώσουν πραγματικά τα δώρα της ζωής, χάνουν από νωρίς την παιχνιδιάρικη διάθεσή τους. Η ζωή, όμως, μπορεί να έχει τόσους διαφορετικούς τρόπους να τη ζεις, τόσες ενδιαφέρουσες και αξιόλογες διαδρομές.

Αν θέλεις ελευθερία, κυνήγησέ την· αν θέλεις ευτυχία, κυνήγησέ την· αν θέλεις σοφία, κυνήγησέ την, δουλεύοντας ασταμάτητα τον εαυτό σου, σωματικά και πνευματικά. Αν είναι δυνατόν, γιατί να μην θέσεις τους στόχους σου λίγο ψηλότερα; Στόχευσε ψηλά για να φτάσεις κάπου στη μέση· στόχευσε στη μέση για να καταλήξεις χαμηλά.

Για μένα, η ζωή είναι ένα παιχνίδι, με πολλά μέρη ακόμα να εξερευνήσω. Πρέπει να ανακαλύψω τους κανόνες λειτουργίας του κόσμου, εξερευνώντας και εφαρμόζοντας ταυτόχρονα όσα μαθαίνω. Τι θα μου φέρει μια τέτοια περιπετειώδης ύπαρξη; Ποιος ξέρει; Πάντως, το σίγουρο είναι ότι πρέπει πάντα να κοιτάω ψηλά, να μην κοιτάω πίσω, να αρνούμαι την ανία, να μαθαίνω αμέτρητα πράγματα και να προσπαθώ να γίνω η πιο λαμπερή ύπαρξη στα δικά μου μάτια.

Ενώ εργάζομαι με προσγειωμένο τρόπο, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάω να κοιτάω ψηλά τον έναστρο ουρανό. Και αν μπορώ, να προσπαθώ να είμαι ένας ενδιαφέρων άνθρωπος – αυτή είναι η απαίτησή μου από τον εαυτό μου.

Λίγα ακόμα λόγια

Εν μέσω πανδημίας, είναι πολύ πιθανό η παρούσα κατάσταση να είναι η νέα κανονικότητα. Για εμάς που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σε καιρούς ειρήνης, τα τελευταία χρόνια είναι πιθανώς οι πιο σκοτεινές μέρες που έχουμε ζήσει μέχρι σήμερα. Όμως, ακόμα και ο πιο παγωμένος χειμώνας θα περάσει, ακόμα και η πιο μακρά νύχτα θα φτάσει στο τέλος της. Οι πάγοι θα λιώσουν, η άνοιξη θα έρθει, ο ήλιος του αύριο θα ανατείλει κανονικά. Το πώς θα περάσουμε αυτή τη μακρά νύχτα είναι ένα θέμα που πρέπει να σκεφτούμε όλοι μας.

Πραγματικά, δεν μπορώ να αντέξω να βλέπω αμέτρητους ανθρώπους να ζουν μέσα στον πόνο. Είναι η απομόνωση των συναισθημάτων μου, το να μην βλέπω και να μην σκέφτομαι, η μόνη μου επιλογή; Μπορώ να κάνω κάτι; Ακόμα κι ως μια ασήμαντη ύπαρξη, σκέφτομαι τι μπορώ να προσφέρω. Θέλω, όσο μπορώ, να ανάψω μια φωτιά, να βοηθήσω τους ανθρώπους να δημιουργήσουν δεσμούς και να προσφέρω λίγη συντροφιά. Για να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος/μόνη, εδώ υπάρχουν πολλοί άλλοι που είναι μαζί σου.

Εύχομαι σε αυτή τη μακρά νύχτα να έχουμε ακόμα τα αστέρια για συντροφιά, τις φλόγες και τις καρδιές μας να χτυπούν δυνατά.