Eeuwige Scheppingen (een serie tweets)

Enkele gedachten over scheppen.

1

Eenzaamheid is nu eenmaal de normale staat van de mens. Ik heb nooit de hoop gekoesterd dat andere mensen me met dit probleem kunnen helpen, omdat ik weet dat niemand me echt kan helpen. Al meer dan twintig jaar ben ik eenzaam, en heb ik allang geleerd mezelf te vermaken; alle energie is zelfvoorzienend. De meest vrije en krachtige mensen zijn zeker niet zij die zich nooit eenzaam voelen, maar eerder zij die eenzaamheid omarmen en er vrienden mee kunnen worden.

Natuurlijk is er nog een eenzaamheid die uit de diepten van het universum komt, die ik mijn leven lang niet meer wil ervaren. Slechts één keer heb ik het ervaren, en sindsdien wil ik alleen nog maar dichter bij de mensen zijn, steeds dichterbij. Gelukkig weet ik dat ik dat moment niet meer zal tegenkomen; die tijd is voorgoed vastgelegd in een bepaalde tijdlijn en is voor mij ook een soort eeuwigheid.

2

Als waarheid en waan, als droom en illusie. Door ingewikkelde, verweven zenuwbanen bewegen elektrische signalen zich voort. Elke keer dat we het verleden terughalen, passen we vaak bepaalde herinneringen aan, waardoor ons brein gaandeweg ongemerkt wordt hervormd. We nemen ons bestaan in het verleden waar door middel van herinneringen. Zijn onze vroegere zelven dan echt voorgoed vastgelegd in de geschiedenis? Dat kan niet het geval zijn; zij en ons huidige zelf ademen samen, in alle ruimtes en dimensies.

3

Strijd is eeuwig, verzet is eeuwig, en moeilijkheden bestaan ook eeuwig. Het is dan ook heel normaal dat we in bepaalde toestanden terugvallen. Groei betekent ook gedeeltelijke breuk en wedergeboorte. Alleen de dood en het nooit groeien kunnen blijvende rust brengen.

4

Ik heb het gevoel dat mijn leven een reis is op zoek naar schoonheid: prachtige ultieme theorieën, mooie persoonlijkheden, adembenemende landschappen, heerlijk eten… De schoonheid die schuilt in het moment en de eeuwigheid, in het alledaagse en het grootse, in realiteit en illusie, in goed en kwaad, in overgave en verzet. Als ik die schoonheid tijdelijk niet kan vinden, dan vorm ik mezelf en creëer ik mijn eigen werken. Ik ben een waarnemer, een genieter, en tevens een schepper.

5

Een grote groep mensen is erop gebrand om hun biologische DNA door te geven, terwijl een andere kleine groep hun ‘ziel-DNA’ wil doorgeven. Scheppen is de weg naar onsterfelijkheid. Creaties zijn blijvender dan het lichaam.