Wieczna Twórczość (kilka tweetów)

Wieczna Twórczość (seria tweetów)

Kilka przemyśleń na temat twórczości.

1

Samotność to po prostu ludzka kondycja. Nigdy nie liczyłem na to, że inni ludzie pomogą mi w tej kwestii, bo wiem, że nikt tak naprawdę nie jest w stanie mi pomóc. Przez ponad dwadzieścia lat żyłem w samotności, dawno już nauczyłem się, jak samemu się zająć i czerpać radość. Potrafię sam dostarczyć sobie wszelkiej energii. Najbardziej wolny i potężny człowiek to z pewnością nie ten, kto nigdy nie czuje się samotny, lecz ten, kto akceptuje samotność i potrafi się z nią zaprzyjaźnić.

Istnieje jednak jeszcze inna samotność, pochodząca z głębi kosmosu, której nie chciałbym już nigdy w życiu doświadczyć. Doświadczyłem jej tylko raz, i od tamtej pory pragnę być jak najbliżej ludzi, jeszcze bliżej. Na szczęście wiem, że nigdy więcej nie doświadczę tego momentu – ten czas został na zawsze uwieczniony w jakiejś linii świata i dla mnie jest to również pewien rodzaj wieczności.

2

Prawda miesza się z fałszem, niczym sen, niczym iluzja. Sygnały elektryczne przemierzają skomplikowane i wzajemnie połączone szlaki nerwowe. Za każdym razem, gdy człowiek wspomina przeszłość, nagina pewne wspomnienia, i w ten sposób, niepostrzeżenie, mózg jest stopniowo przebudowywany. Właściwie to za pomocą wspomnień postrzegamy nasze dawne istnienie. Czy to oznacza, że nasze dawne ja zostało na zawsze uwiecznione w historii? Chyba nie. Dawne ja i teraźniejsze ja, we wszystkich przestrzeniach i wymiarach, oddychają wspólnie.

3

Zmaganie jest wieczne, opór jest wieczny, trudności również istnieją wiecznie, dlatego też wahania stanów są czymś zupełnie normalnym. Rozwój oznacza również cząstkowe rozpadanie się i odradzanie. Tylko śmierć i brak wzrostu mogą przynieść długotrwały spokój.

4

Uważam, że moje życie to podróż w poszukiwaniu piękna: wspaniałych teorii ostatecznych, pięknych osobowości, cudownych krajobrazów, smacznego jedzenia… Piękna zawartego w chwilach i wieczności, w zwyczajności i wielkości, w rzeczywistości i iluzji, w dobroci i złu, w poddaniu się i w walce. Jeśli chwilowo go nie znajduję, to sam siebie kształtuję i tworzę własne dzieła. Jestem obserwatorem, doceniającym, a także twórcą.

5

Wielu ludzi z zapałem przekazuje swoje biologiczne DNA, podczas gdy mała grupa chce przekazać DNA swojej duszy. Twórczość jest drogą do osiągnięcia nieśmiertelności. Dzieła są trwalsze niż ciało.